Een eilandje binnen Lombok:
de J.P. Coenstraat
In de altijd roerige buurt Lombok ligt de J.P. Coenstraat. Het is een bijzonder stukje van deze wijk: de Coenstraat ligt als een soort eiland in Lombok. Er wonen weinig allochtonen. “De straat is aardig ‘veryupt’. Voornamelijk jonge, autochtone tweeverdieners met kinderen wonen hier,” zegt Jolien Visser (40).
Hoewel de J.P. Coenstraat en de nabijgelegen Kanaalstraat beiden doorgaande wegen zijn, vormen zij een contrast: Waar in de Kanaalstraat nog de geuren van kebab je neus inkomen en de auto’s op een on-Nederlandse manier midden op de straat zijn geparkeerd, is de J.P. Coenstraat een typische Hollandse straat. De auto’s staan keurig in de parkeervakken, de boomperkjes zijn netjes onderhouden en er hangen geen aparte luchtjes.
De straat is pas geleden grondig gerenoveerd. Bij veel huizen werden de daken, kozijnen en de gevels vervangen. De renovatie stond al jaren op de gemeentelijke agenda, maar voor de bewoners duurde het te lang voordat er actie werd ondernomen. “We hebben in de straat handtekeningen verzameld,” zegt straatbewoner Robin Berg (33). “Daarmee begon het gemeentelijke balletje te rollen. We hebben zelf voor de architect en de aannemer gezorgd.”
Berg beheert een website waarop staat dat de J.P. Coenstraat ‘de mooiste straat van Utrecht’ is. “We moesten een stichting oprichten voor de renovatie van de straat,” vertelt hij. “Als een soort motivatie hebben we voor ‘de mooiste straat’ gekozen. Dan zouden alle mensen extra positief tegenover het project staan.”
De dertigjarige. Anne-Martine van den Akker zegt: “Het leuke aan de renovatie is dat de hele buurt meer in contact met elkaar is gekomen.” Visser voegt daaraan toe: “Je hebt wat om gezamenlijk over te praten, over te klagen en zo ontwikkel je betere contacten”.
Maar is de J.P. Coenstraat naast een mooie, ook een prettige straat om in te wonen? “Ja,” zegt Van den Akker. “Het is soms wel een beetje druk en ik zal mijn kinderen daarom niet zo snel in hun eentje op straat laten spelen.”
Andere bewoners vinden de drukte juist wel gezellig. “Voorheen woonde ik in een rustiger gedeelte van Utrecht, waar bijna nooit fietsers of auto’s voorbij kwamen. Dat vond ik een beetje saai,” vertelt Berg. “Hier gebeurt tenminste wat. Op zaterdag lijkt het soms wel eens of heel Utrecht hier langs komt! Er hangt hier een speciale sfeer. Dat voel je direct als je de straat binnenkomt”.
Qua criminaliteit valt het in de straat erg mee zeggen de bewoners. Weliswaar is er iemand neergeschoten bij hun in de buurt, maar dat was exceptioneel. Visser: “Tja, er worden wel eens autoruiten ingetikt en dingen uit auto’s gestolen, maar verder gebeurt er niet veel.” Van den Akker beaamt dit. Ze heeft af en toe wel last van junkies. “Nu het stationsgebied is schoongeveegd komen ze meer deze kant op. Bovendien zit hier een drugspunt in de buurt zit waar ze op afkomen. Sinds kort zijn er meer politiecontroles en de overlast is daardoor verminderd.” Ook Berg heeft wel eens last van junks die bij hem achter in het Molenpark zitten. Maar daardoor voelt hij zich niet minder op zijn gemak in de straat. “Als hier zelfs een wethouder komt wonen, dan zit het vast wel goed met onze straat!”
School voor journalistiek | Bo-Anne van Egmond | 28-09-04
|
