Hart van Lombok uniek multizorgcomplex

UTRECHT - Er wordt druk gebouwd in en achter het honderd jaar oude schoolgebouw aan de J.P. Coenstraat. Straks wordt dit de monumentale entree van een uniek complex waarin gezondheidszorg, ouderenzorg, welzijn en wonen zijn verenigd. Eén ingang biedt de toegang tot allerlei vormen van hulp.

De huisarts, de apotheek, de fysiotherapeut, het consultatiebureau, seniorenzorgwoningen en verpleeghuiszorg. Voor praktisch alles op het gebied van gezondheidszorg kan de Lombokker straks terecht in het Hart van Lombok, op de hoek van de Kanaalstraat en de J.P. Coenstraat. Een rondleiding door het nieuwe complex en een reportage uit het huidige Gezondheidscentrum Kanaalstraat.
Hart van Lombok gaat het complex heten. Het centrum wil niet alleen allerlei vormen van op elkaar aansluitende zorg bieden. De bedoeling is uitdrukkelijk dat de zorg ook bereikbaar is voor en afgestemd op allochtonen, die een kwart uitmaken van de bevolking van de wijk. Wie straks de hal van de hoofdingang binnenstapt, treft links op de begane grond van de voormalige school het Gezondheidscentrum dat momenteel aan de Kanaalstraat is gevestigd. Rechts komt de apotheek, waarin de voormalige apotheken Insulinde aan de Kanaalstraat en Jaffa aan de Vleutenseweg opgaan. Nog verder naar rechts zitten de fysiotherapeuten, het consultatiebureau en een ruimte voor jeugdgezondheidszorg van de GG&GD.
Een nieuw te bouwen verbindingshal voert naar het nu al bestaande ZorgCentrum West, een verpleeg- annex verzorgingshuis met 64 plaatsen. De bezoeker stuit dan meteen de onlangs overkapte binnentuin. Het zo ontstane atrium moet een centrale ontmoetingsplek worden in het Hart van Lombok.
Directeur Keune zet hoog in: Ons streven is een groot expertisecentrum te worden op het gebied van ouderenzorg. Daarom werken we samen met het dienstencentrum en het hospice. Zodat de ouderen in de wijk straks weten dat ze er niet alleen zorg kunnen krijgen, maar ook terecht kunnnen voor dienstverlening en maaltijden.''
Op het gebied van de zorg gaat er een hoop veranderen. De belangrijkste ontwikkeling is dat zorg steeds vaker niet alleen in het centrum te verkrijgen is. Keune: Wij kunnen nu al verpleeghuiszorg aan huis leveren.'' Dat als antwoord op de wachtlijstenproblematiek. In Utrecht wachten zo'n vierhonderd mensen op een plaatsje in een verpleeghuis en zeshonderd op een plek in een verzorgingshuis.

Hulp | Het onderscheid tussen verzorgings- en verpleegafdelingen, vervalt in het Hart van Lombok. Wij spreken liever van intensieve zorg'', aldus Keune. En dan is het niet zo belangrijk of die zorg vanuit het verpleeghuis komt of van de thuiszorg. Het gaat erom dat mensen de hulp krijgen die ze nodig hebben.'' Daarnaast komt er een afdeling kortverblijf met tien bedden. Een soort wijkziekenboeg. Voor als er nog geen ziekenhuisopname nodig is, maar wel een tijdje observatie. Of als de mantelzorg uitvalt.''
Op de bovenste etages van het schoolgebouw, maar ook in het nieuwe gedeelte dat direct achter de school wordt gebouwd, komen 38 seniorenzorgwoningen. Het gaat om ruime tweekamerwoningen, op de woningen in de voormalige klaslokalen na. Zes woningen zijn speciaal ingericht op allochtonen ouderen. Dat wil zeggen: een toilet dat gescheiden is van de badkamer, genoeg ruimte bij de voordeur voor schoenen, een afsluitbare keuken waar vrouwen zich kunnen terugtrekken als er bezoek is en een slaapkamer die het mogelijk maakt het bed in de door de religie voorgeschreven richting te plaatsen.
Mitros werd een jaar geleden eigenaar van het hele complex tussen de J.P. Coenstraat, Kanaalstraat, Pieter Bothstraat en de Van Imhoffstraat, met uitzondering van het pand waarin het wijkbureau en de bibliotheek zijn gevestigd. Waarom een woningcorporatie investeert in zorg en welzijn? Hilde van Xanten van Mitros Wonen & Zorg: Wij zien dat als een van onze taken. Ouderen vormen een groot deel van onze huurders en willen graag in hun eigen wijk blijven wonen. Dan moet je in de wijken wel het voorzieningenniveau op peil houden.''
Het project is een voorbeeld van hoe verschillende disciplines met elkaar kunnen samenwerken. Belangrijkste trekker is Wil Keune geweest. Jarenlang was zijn verzorgings/verpleeghuis de kleinste van de stad. Alle andere fuseerden tot grote instellingen en pleegden nieuwbouw aan de rand van de stad. Eind jaren tachtig kwam een kentering: ouderen kregen ander woonwensen en hadden behoefte aan kleinschalige wijkgerichte voorzieningen. Keune: We zijn erin geslaagd om van een bedreiging een kans te maken.''
Keune is opgelucht dat het project lijkt te slagen. Je kunt nog zo van goede wil zijn, zo'n samenwerking tussen verschillende disciplines is toch lastig. Daarnaast hadden we financiële grenzen en de beperkingen die het gebouw ons oplegde omdat het deels een monument is.'' Nu concreet resultaat zichtbaar wordt, tonen meer instellingen belangstelling om aan te sluiten. Het heeft een aantrekkende werking'', aldus een trotse Keune.

Utrechts Nieuwsblad | 08-04-2002 |Daniëlle Friedeman