'En dan op een dag wordt het ja'

Volgende maand wordt het complex van de woongroep Mayur, de eerste allochtone ouderenwoongroep in de stad Utrecht, officieel geopend. Een aantal woongroepleden leerde gisteren Nederlandse ouderen roti maken.
Toekomstig bewoner R.Ghirao heeft zin in de verhuizing komend weekend. Als bestuurslid van de vereniging Woongroep Mayur vindt hij dat het na zeven jaar voorbereiding ook wel tijd wordt.
Het was volhouden en doorzetten. Alles was nee, nee, nee, en op een dag wordt het ja.'' De meeste ouderen die in het complex gaan wonen, zijn de afgelopen zeven jaar met elkaar opgetrokken, dus dat samenwonen zal ook wel goed gaan, denkt hij.
De mensen, stellen en alleenstaanden, hebben hun eigen appartement, en er is een gemeenschappelijke ruimte. Het wordt niet alleen tv kijken en klagen tegen je vrouw over het eten, maar lekker samen kaarten en dineren'', zegt hij.
En sjoelen natuurlijk'', voegt hij eraan toe. Ghirao, die een aantal bekers heeft gewonnen met sjoelen, denkt wel dat hij de andere bewoners 'ook die richting op krijgt'. Sjoelen is ook goed voor de beweging, toch?''

Cheque | Voorzitter S.Raktoe-Ramrattan, initiatiefneemster van het project, nam gisteren een cheque van 5000 gulden van het Nationaal Fonds Ouderenhulp in ontvangst voor de inrichting van de gemeenschappelijke ruimte. Zij is tevreden over de goede samenwerking met woningcorporatie Mitros en Geelen Bouw. De planning is gehaald. Alle 28eenheden voor bij elkaar 45bewoners zijn bezet. Het is een heel mooi complex geworden. Mensen staan in de rij om er te komen wonen. Enkelen die enkele jaren geleden nog terughoudend waren, bellen me nu elke dag op voor een plaats'', aldus Raktoe-Ramrattan.

Ouderen zo laten wonen dat ze Suriname niet missen en niet vereenzamen, is haar uitgangspunt. Naarmate mensen ouder worden, vallen ze meer terug op hun roots, en dan is een Nederlands bejaardenhuis geen aantrekkelijk idee'', aldus Raktoe-Ramrattan.
Bijzonder aan de woongroep is dat zowel hindoestaanse als islamitische Surinamers er een plek krijgen. Ook groepen Turkse en Marokkaanse ouderen zijn in navolging van de Surinamers ondertussen bezig met het opzetten van eigen woongroepen. Het is heel veel werk en je loopt tegen veel muren op. Ik heb het er jaren druk mee gehad'', aldus Raktoe-Ramrattan.

Druk | Mevrouw D.Bachu(73) is druk bezig met de verhuizing. Ook haar dochter(51) komt als jongste bewoonster (de oudste is 87) in het complex wonen. In een eigen appartement op een andere verdieping'', benadrukt Bachu. In haar flat in Overvecht miste ze de gezelligheid.
Ik kwam mijn buren alleen tegen bij de lift. In Suriname waren we één grote familie. Als iemand ziek was, of zijn verjaardag vierde, we deelden alles met elkaar.''

Utrechts Nieuwsblad | Charlotte Huisman |20-12-2001